อะไร เป็น ที่ 4 ที่สำคัญ หลักการ ของ ระบบ การซื้อขาย

องค์การการค้าโลกเข้าใจพื้นฐานของ WTO: หลักการพื้นฐานของระบบการค้าข้อตกลงขององค์การการค้าโลกมีความยาวและซับซ้อนเนื่องจากเป็นเอกสารทางกฎหมายที่ครอบคลุมกิจกรรมต่างๆ พวกเขาจัดการ: การเกษตรสิ่งทอและเสื้อผ้า, ธนาคาร, โทรคมนาคม, การซื้อของรัฐบาลมาตรฐานอุตสาหกรรมและความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์ระเบียบสุขอนามัยอาหารทรัพย์สินทางปัญญาและอื่น ๆ อีกมากมาย แต่มีหลักการพื้นฐานที่เรียบง่ายและใช้งานได้ทั่วทั้งเอกสารเหล่านี้ หลักการเหล่านี้เป็นรากฐานของระบบการค้าพหุภาคี ดูที่หลักการเหล่านี้อย่างใกล้ชิด: คลิกเพื่อเปิดรายการ ต้นไม้สำหรับการนำทางไซต์จะเปิดขึ้นที่นี่หากคุณเปิดใช้งาน JavaScript ในเบราเซอร์ของคุณ 1. ประเทศที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุด (MFN): ปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างเท่าเทียมกันภายใต้ข้อตกลงขององค์การการค้าโลกประเทศต่างๆไม่สามารถแยกแยะระหว่างคู่ค้าของตนได้ ให้สิทธิพิเศษแก่ผู้อื่น (เช่นอัตราภาษีศุลกากรที่ต่ำกว่าสำหรับผลิตภัณฑ์ของตน) และคุณต้องทำเช่นเดียวกันสำหรับสมาชิก WTO คนอื่นทั้งหมด หลักการนี้เรียกว่าการรักษาด้วยความยินยอม (MFN) (ดูกล่อง) เป็นเรื่องสำคัญที่เป็นบทความแรกของข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยพิกัดอัตราศุลกากรและการค้า (GATT) ซึ่งควบคุมการค้าสินค้า นอกจากนี้ MFN ยังมีความสำคัญในข้อตกลงทั่วไปเกี่ยวกับการค้าบริการ (ข้อ 2) และข้อตกลงด้านการค้าเกี่ยวกับทรัพย์สินทางปัญญา (TRIPS) (ข้อ 4) แม้ว่าในแต่ละข้อตกลงกันว่าหลักการจะแตกต่างกันเล็กน้อย . ข้อตกลงทั้งสามฉบับครอบคลุมทั้งสามประเด็นหลักที่เกี่ยวกับการค้าที่องค์การการค้าโลกจัดการ ข้อยกเว้นบางข้อได้รับอนุญาต ตัวอย่างเช่นประเทศต่างๆสามารถตั้งข้อตกลงการค้าเสรีที่ใช้เฉพาะกับสินค้าที่ซื้อขายในกลุ่มที่เลือกปฏิบัติสินค้าจากภายนอกเท่านั้น หรือทำให้ประเทศกำลังพัฒนาสามารถเข้าถึงตลาดของตนได้เป็นพิเศษ หรือประเทศใดสามารถก่อให้เกิดอุปสรรคต่อผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการพิจารณาว่าซื้อขายได้ไม่เป็นธรรมจากประเทศใดประเทศหนึ่ง และในการให้บริการประเทศต่างๆจะได้รับอนุญาตในบางกรณีเพื่อเลือกปฏิบัติ แต่ข้อตกลงอนุญาตเฉพาะข้อยกเว้นเหล่านี้ภายใต้เงื่อนไขที่เข้มงวด โดยทั่วไป MFN หมายความว่าทุกครั้งที่ประเทศลดอุปสรรคด้านการค้าหรือเปิดตลาดจะต้องทำเช่นเดียวกันสำหรับสินค้าหรือบริการเดียวกันจากคู่ค้าทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นคนรวยหรือคนจนอ่อนแอหรือแข็งแรง 2. การรักษาของประเทศ: การรักษาชาวต่างชาติและคนในท้องถิ่นอย่างเท่าเทียมกันสินค้าที่นำเข้าและผลิตในประเทศต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกันอย่างน้อยที่สุดหลังจากสินค้าจากต่างประเทศเข้าสู่ตลาด เช่นเดียวกันควรใช้กับบริการต่างประเทศและในประเทศรวมทั้งเครื่องหมายการค้าลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรต่างประเทศและท้องถิ่น หลักการนี้ของการรักษาระดับชาติ (ให้สิทธิแก่คนอื่นเช่นเดียวกับคนที่เป็นพลเมืองของตน) ก็ปรากฏอยู่ในข้อตกลงหลักสามฉบับของ WTO (ข้อ 3 ของ GATT ข้อ 17 ของ GATS และข้อ 3 ของ TRIPS) แม้ว่าหลักการนี้จะได้รับการจัดการ แตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละเหล่านี้ การรักษาเฉพาะประเทศจะใช้เมื่อสินค้าบริการหรือสินค้าของทรัพย์สินทางปัญญาได้เข้าสู่ตลาด ดังนั้นการเรียกเก็บภาษีศุลกากรในการนำเข้าไม่ใช่เป็นการละเมิดการรักษาระดับชาติแม้ว่าผลิตภัณฑ์ที่ผลิตในท้องถิ่นจะไม่ถูกเรียกเก็บภาษีเทียบเท่า การค้าเสรี: ค่อยๆผ่านการเจรจากลับไปด้านบนการลดอุปสรรคทางการค้าเป็นหนึ่งในวิธีการที่ชัดเจนที่สุดในการส่งเสริมการค้า อุปสรรคที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ภาษีศุลกากร (หรือภาษีศุลกากร) และมาตรการต่าง ๆ เช่นมาตรการควบคุมการนำเข้าหรือโควต้าที่ จำกัด ปริมาณการคัดเลือก บางครั้งประเด็นอื่น ๆ เช่นนโยบายเทปสีแดงและอัตราแลกเปลี่ยนได้รับการกล่าวถึงด้วย นับตั้งแต่การสร้าง GATTs ในปี 2490-48 มีการเจรจาทางการค้าถึงแปดรอบ รอบที่เก้าภายใต้วาระการพัฒนาโดฮากำลังดำเนินการอยู่ ในตอนแรกสิ่งเหล่านี้มุ่งเน้นไปที่การลดภาษีศุลกากร (ภาษีศุลกากร) สำหรับสินค้านำเข้า อันเป็นผลมาจากการเจรจาต่อรองโดยช่วงกลางทศวรรษที่ 1990 ประเทศอุตสาหกรรมอัตราภาษีศุลกากรสินค้าอุตสาหกรรมได้ลดลงอย่างต่อเนื่องจนเหลือน้อยกว่า 4 ปี แต่ในช่วงทศวรรษที่ 1980 การเจรจาได้ขยายขอบเขตไปสู่อุปสรรคที่มิใช่ภาษีเกี่ยวกับสินค้าและในพื้นที่ใหม่ ๆ เช่นบริการและทรัพย์สินทางปัญญา การเปิดตลาดอาจเป็นประโยชน์ แต่ก็ต้องมีการปรับตัว ข้อตกลงขององค์การการค้าโลก (WTO) อนุญาตให้ประเทศต่างๆนำเสนอการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป ประเทศกำลังพัฒนามักจะได้รับการปฏิบัติตามพันธกรณีของพวกเขาอีกต่อไป บางครั้งสัญญาว่าจะไม่ก่อให้เกิดอุปสรรคด้านการค้าอาจมีความสำคัญเท่ากับการลดราคาเนื่องจากข้อสัญญาดังกล่าวช่วยให้ธุรกิจสามารถมองเห็นโอกาสในอนาคตได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ด้วยความมั่นคงและความสามารถในการคาดการณ์การลงทุนได้รับการส่งเสริมให้มีการสร้างงานขึ้นและผู้บริโภคสามารถรับประโยชน์จากการเลือกการแข่งขันและราคาที่ต่ำกว่า ระบบการค้าพหุภาคีเป็นความพยายามของรัฐบาลในการทำให้สภาพแวดล้อมทางธุรกิจมั่นคงและคาดการณ์ได้ รอบการอุรุกวัยเพิ่มอัตราผูกพันเปอร์เซ็นต์ของอัตราภาษีที่ผูกก่อนและหลังการเจรจาระหว่างปี 2529-34 (ซึ่งเป็นอัตราภาษีศุลกากรดังนั้นร้อยละจึงไม่ได้รับการถ่วงน้ำหนักตามปริมาณการค้าหรือมูลค่า) ในองค์การการค้าโลกเมื่อประเทศตกลงที่จะเปิดตลาดสินค้าหรือบริการ พวกเขาผูกพันผูกพันของพวกเขา สำหรับสินค้าการผูกขาดเหล่านี้จะมีผลกับเพดานอัตราภาษีศุลกากร บางครั้งประเทศนำเข้าภาษีในอัตราที่ต่ำกว่าอัตราที่ถูกผูกไว้ บ่อยครั้งที่กรณีนี้เกิดขึ้นในประเทศกำลังพัฒนา ในประเทศที่พัฒนาแล้วอัตราที่เรียกเก็บจริงและอัตราที่ถูก จำกัด มีแนวโน้มที่จะเท่ากัน ประเทศสามารถเปลี่ยนการผูกมัดได้ แต่ต้องเจรจากับคู่ค้าซึ่งอาจหมายถึงการชดเชยการสูญเสียการค้า หนึ่งในความสำเร็จของการเจรจาการค้าพหุภาคีในรอบอุรุกวัยคือการเพิ่มปริมาณการค้าภายใต้ข้อผูกพัน (ดูตาราง) ในการเกษตร 100 ผลิตภัณฑ์มีอัตราภาษีศุลกากรแล้ว ผลจากทั้งหมดนี้: การรักษาความปลอดภัยในตลาดที่สูงขึ้นอย่างมากสำหรับผู้ค้าและนักลงทุน ระบบจะพยายามปรับปรุงความคาดหมายและความเสถียรในรูปแบบอื่น ๆ ด้วย วิธีหนึ่งคือการกีดกันการใช้โควต้าและมาตรการอื่น ๆ ที่ใช้ในการกำหนดข้อ จำกัด เกี่ยวกับปริมาณการนำเข้าที่มีการจัดการโควต้าสามารถนำไปสู่เทปสีแดงและข้อกล่าวหาเรื่องการเล่นที่ไม่เป็นธรรม อีกประการหนึ่งคือทำให้ประเทศต่างๆในการค้ากฎระเบียบเป็นที่ชัดเจนและเป็นสาธารณะ (โปร่งใส) ที่สุด ข้อตกลงหลายข้อของ WTO กำหนดให้รัฐบาลเปิดเผยนโยบายและการปฏิบัติของตนในที่สาธารณะภายในประเทศหรือโดยแจ้ง WTO การเฝ้าระวังนโยบายการค้าของประเทศโดยใช้กลไกการทบทวนนโยบายการค้าเป็นแนวทางในการส่งเสริมความโปร่งใสทั้งในประเทศและในระดับพหุภาคี องค์การการค้าโลกบางครั้งได้รับการอธิบายว่าเป็นสถาบันการค้าเสรี แต่ไม่เป็นความจริงทั้งหมด ระบบอนุญาตให้มีการเก็บภาษีศุลกากรและในบางกรณีการคุ้มครองอื่น ๆ ถูกต้องมากยิ่งขึ้นเป็นระบบกฎที่อุทิศให้กับการแข่งขันที่เปิดกว้างยุติธรรมและไม่ผิดพลาด กฎเกณฑ์เกี่ยวกับการไม่เลือกปฏิบัติ MFN และการรักษาแห่งชาติได้รับการออกแบบมาเพื่อรักษาความปลอดภัยของสภาพการค้าที่เป็นธรรม เช่นเดียวกับการทุ่มตลาด (การส่งออกที่ต่ำกว่าต้นทุนเพื่อให้ได้ส่วนแบ่งการตลาด) และเงินอุดหนุน ประเด็นเหล่านี้มีความซับซ้อนและกฎระเบียบพยายามที่จะสร้างสิ่งที่ยุติธรรมหรือไม่เป็นธรรมและวิธีที่รัฐบาลสามารถตอบสนองได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยเรียกเก็บอากรขาเข้าเพิ่มเติมที่คำนวณเพื่อชดเชยความเสียหายที่เกิดจากการค้าที่ไม่เป็นธรรม ข้อตกลงอื่น ๆ ขององค์การการค้าโลก (WTO) มีจุดมุ่งหมายเพื่อสนับสนุนการแข่งขันที่เป็นธรรมเช่นในด้านการเกษตรทรัพย์สินทางปัญญาบริการเป็นต้น ข้อตกลงในการจัดซื้อของรัฐบาล (ข้อตกลงด้านพหุภาคีเนื่องจากมีการลงนามโดยสมาชิกองค์การการค้าโลกเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น) จะขยายกฎการแข่งขันต่อการซื้อสินค้าของรัฐบาลหลายพันแห่งในหลายประเทศ และอื่น ๆ การส่งเสริมการพัฒนาและการปฏิรูปทางเศรษฐกิจกลับสู่ด้านบนระบบ WTO มีส่วนช่วยในการพัฒนา ในทางกลับกันประเทศกำลังพัฒนาต้องมีความยืดหยุ่นในเวลาที่พวกเขาใช้เพื่อดำเนินการตามข้อตกลงระบบ และข้อตกลงเหล่านี้เองได้รับข้อบัญญัติก่อนหน้าของ GATT ที่อนุญาตให้มีการให้ความช่วยเหลือพิเศษและสัมปทานการค้าสำหรับประเทศกำลังพัฒนา กว่าสามในสี่ของสมาชิกองค์การการค้าโลกเป็นประเทศกำลังพัฒนาและประเทศที่กำลังจะก้าวสู่การเป็นประเทศเศรษฐกิจในตลาด ในช่วงเจ็ดปีครึ่งของรอบการอุรุกวัยประเทศต่างๆ 60 ประเทศได้ดำเนินการตามโครงการเปิดเสรีการค้าเสรี ในเวลาเดียวกันประเทศกำลังพัฒนาและประเทศในช่วงเปลี่ยนผ่านมีการใช้งานและมีอิทธิพลมากขึ้นในการเจรจารอบอุรุกวัยมากกว่าในรอบก่อน ๆ และมีมากยิ่งขึ้นในวาระการพัฒนาโดฮาปัจจุบัน ในตอนท้ายของรอบการอุรุกวัยประเทศกำลังพัฒนาได้เตรียมพร้อมรับภาระผูกพันส่วนใหญ่ที่จำเป็นสำหรับประเทศที่พัฒนาแล้ว แต่ข้อตกลงดังกล่าวทำให้พวกเขามีช่วงการเปลี่ยนผ่านเพื่อปรับตัวให้เข้ากับบทบัญญัติของ WTO ที่ไม่คุ้นเคยและอาจเป็นไปได้ยากโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับประเทศที่ยากจนที่สุดที่พัฒนาแล้วอย่างน้อย การตัดสินใจของรัฐมนตรีในตอนท้ายของรอบกล่าวว่าประเทศที่ดีควรเร่งดำเนินการตามข้อผูกพันการเข้าถึงตลาดสำหรับสินค้าที่ส่งออกโดยประเทศที่มีการพัฒนาน้อยที่สุดและจะแสวงหาความช่วยเหลือด้านเทคนิคเพิ่มเติมสำหรับพวกเขา อีกไม่นานประเทศที่พัฒนาแล้วได้เริ่มให้บริการการนำเข้าสินค้าปลอดอากรและไม่มีโควต้าสำหรับเกือบทุกผลิตภัณฑ์จากประเทศที่มีการพัฒนาน้อยที่สุด ในทั้งหมดนี้องค์การการค้าโลกและสมาชิกขององค์การการค้าโลกยังคงดำเนินกระบวนการเรียนรู้ วาระการพัฒนาในโดฮาปัจจุบันรวมถึงความกังวลของประเทศกำลังพัฒนาเกี่ยวกับความยากลำบากที่พวกเขาเผชิญในการใช้ข้อตกลงรอบอุรุกวัย ระบบการซื้อขายควรเป็น โดยไม่เลือกปฏิบัติประเทศใดไม่ควรเลือกปฏิบัติระหว่างคู่ค้า (ให้สิทธิแก่ประเทศที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดเท่าเทียมกันหรือ MFN) และไม่ควรแยกแยะระหว่างสินค้าบริการหรือชาติอื่น ๆ ที่มีต่อชาติอื่น ๆ การเจรจาต่อรอง บริษัท ต่างชาติที่คาดการณ์ไว้นักลงทุนและรัฐบาลควรมั่นใจว่าอุปสรรคทางการค้า (รวมทั้งภาษีศุลกากรและอุปสรรคที่มิใช่ภาษีศุลกากร) ไม่ควรเพิ่มขึ้นโดยพลการโดยอัตราภาษีศุลกากรและความมุ่งมั่นในการเปิดตลาดมีความผูกพันกับองค์การการค้าโลกที่แข่งขันกับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมมากขึ้นเช่นการอุดหนุนการส่งออกและ การทุ่มตลาดของผลิตภัณฑ์ที่ต่ำกว่าต้นทุนเพื่อให้ได้ส่วนแบ่งการตลาดที่เป็นประโยชน์ต่อประเทศที่พัฒนาแล้วจะช่วยให้พวกเขามีเวลามากขึ้นในการปรับเปลี่ยนความยืดหยุ่นและสิทธิพิเศษมากขึ้น นี้เสียงเหมือนความขัดแย้ง มันแสดงให้เห็นการรักษาพิเศษ แต่ในองค์การการค้าโลกที่จริงแล้วมันหมายถึงการไม่เลือกปฏิบัติในการปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น สมาชิกแต่ละคนปฏิบัติต่อสมาชิกทุกคนอย่างเท่าเทียมกันในฐานะคู่ค้าที่ได้รับความนิยมมากที่สุด หากประเทศพัฒนาผลประโยชน์ที่จะให้แก่คู่ค้ารายหนึ่งจะต้องให้การปฏิบัติที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ต่อสมาชิก WTO คนอื่น ๆ ทั้งหมดเพื่อให้ทุกประเทศเป็นที่ชื่นชอบมากที่สุด สถานะของประเทศที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุด (MFN) ไม่ได้หมายถึงการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมเสมอไป สนธิสัญญา MFN ทวิภาคีฉบับแรกจัดตั้งสโมสรพิเศษขึ้นในประเทศคู่ค้าที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศ ภายใต้ GATT และตอนนี้องค์การการค้าโลก (WTO) สโมสร MFN ไม่ได้เป็นเอกราชอีกต่อไป หลักการของ MFN ช่วยให้มั่นใจว่าแต่ละประเทศจะปฏิบัติต่อสมาชิกกว่า 140 คนอย่างเท่าเทียมกัน หลักเกณฑ์ที่ว่าองค์กรการค้าที่เป็นธรรมต้องปฏิบัติตามในการปฏิบัติงานประจำวันของตนและดำเนินการตรวจสอบเพื่อให้แน่ใจว่าหลักการเหล่านี้ได้รับการยึดถือปฏิบัติ (หลักการนี้มีให้ใช้เป็นภาษาอังกฤษภาษาสเปนภาษาจีนภาษาญี่ปุ่นภาษาโรมาเนียภาษาสโลเวเนียภาษาฮินดีและภาษาบัลแกเรีย) หลักการที่หนึ่ง: การสร้างโอกาสสำหรับผู้ผลิตที่ด้อยคุณภาพทางเศรษฐกิจการลดความยากจนผ่านทางการค้าถือเป็นส่วนสำคัญขององค์กร องค์กรสนับสนุนผู้ผลิตรายย่อยที่ไม่ได้รับอนุญาตแบบ marginalized ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจครอบครัวที่เป็นอิสระหรือจัดกลุ่มเป็นสมาคมหรือสหกรณ์ มันพยายามที่จะช่วยให้พวกเขาย้ายจากความไม่มั่นคงด้านรายได้และความยากจนไปสู่ความพึ่งพาทางเศรษฐกิจและความเป็นเจ้าของ องค์กรมีแผนจะดำเนินการนี้ หลักการที่สอง: ความโปร่งใสและความรับผิดชอบองค์กรมีความโปร่งใสในการบริหารจัดการและความสัมพันธ์ทางการค้า เป็นผู้รับผิดชอบต่อผู้มีส่วนได้เสียทุกกลุ่มและเคารพในความไวและความลับของข้อมูลทางการค้าที่จัดให้ องค์กรพบวิธีที่เหมาะสมและมีส่วนร่วมในการมีส่วนร่วมของพนักงานสมาชิกและผู้ผลิตในกระบวนการตัดสินใจขององค์กร เพื่อให้แน่ใจว่าข้อมูลที่เกี่ยวข้องมีให้กับคู่ค้าทุกราย ช่องทางการสื่อสารที่ดีและเปิดกว้างในทุกระดับของห่วงโซ่อุปทาน หลักการที่ 3: แนวทางปฏิบัติทางการค้าที่เป็นธรรมองค์กรดำเนินธุรกิจด้วยความห่วงใยต่อความอยู่ดีมีสุขทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมของผู้ผลิตรายย่อยที่ไม่ได้รับการด้อยโอกาสและไม่สามารถทำกำไรสูงสุดให้กับตนได้ เป็นผู้รับผิดชอบและเป็นมืออาชีพในการปฏิบัติตามข้อผูกพันในเวลาที่เหมาะสม ซัพพลายเออร์เคารพสัญญาและส่งมอบผลิตภัณฑ์ตามเวลาและเพื่อคุณภาพและข้อกำหนดที่ต้องการ ผู้ซื้อ Fair Trade ตระหนักถึงข้อเสียของผู้ผลิตทางการเงินและซัพพลายเออร์ต้องเผชิญกับความมั่นใจว่าใบสั่งซื้อจะได้รับการชำระเงินเมื่อได้รับเอกสารและตามหลักเกณฑ์ที่แนบมา สำหรับผลิตภัณฑ์ Fair Trade ของ Fair Trade จะมีการเรียกเก็บเงินล่วงหน้าอย่างน้อย 50 รายการเมื่อได้รับคำขอ สำหรับผลิตภัณฑ์ Trade Fair Trade จะมีการจ่ายเงินล่วงหน้าอย่างน้อย 50 รายการโดยมีดอกเบี้ยตามสมควรหากได้รับการร้องขอ อัตราดอกเบี้ยที่ซัพพลายเออร์จ่ายต้องไม่สูงกว่าต้นทุนของผู้ซื้อที่ยืมมาจากบุคคลที่สาม ไม่จำเป็นต้องเสียค่าธรรมเนียม ในกรณีที่ซัพพลายเออร์ใน Fair Trade ของ South ได้รับการชำระเงินล่วงหน้าจากผู้ซื้อพวกเขามั่นใจว่าการชำระเงินนี้จะได้รับการโอนไปยังผู้ผลิตหรือเกษตรกรที่ทำหรือพัฒนาผลิตภัณฑ์ Fair Trade ของตน ผู้ซื้อปรึกษากับซัพพลายเออร์ก่อนที่จะยกเลิกหรือปฏิเสธคำสั่งซื้อ ในกรณีที่ใบสั่งซื้อถูกยกเลิกโดยไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ จากผู้ผลิตหรือซัพพลายเออร์คุณจะได้รับการชดเชยอย่างเพียงพอสำหรับงานที่ทำเสร็จแล้ว ซัพพลายเออร์และผู้ผลิตปรึกษากับผู้ซื้อหากมีปัญหาในการจัดส่งและให้แน่ใจว่ามีการชดเชยเมื่อปริมาณและคุณภาพที่ส่งมอบไม่ตรงกับใบกำกับสินค้าเหล่านั้น องค์กรรักษาความสัมพันธ์ระยะยาวขึ้นอยู่กับความสามัคคีความไว้วางใจและความเคารพซึ่งกันและกันซึ่งจะมีส่วนช่วยในการส่งเสริมและการเติบโตของ Fair Trade มีการสื่อสารที่ดีกับคู่ค้า ฝ่ายที่เกี่ยวข้องในความสัมพันธ์ทางการค้าพยายามที่จะเพิ่มปริมาณการค้าระหว่างพวกเขาและมูลค่าและความหลากหลายของข้อเสนอผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อเพิ่ม Fair Trade ให้กับผู้ผลิตเพื่อเพิ่มรายได้ องค์กรทำงานร่วมกับองค์การการค้าที่เป็นธรรมอื่น ๆ ในประเทศและหลีกเลี่ยงการแข่งขันที่ไม่เป็นธรรม หลีกเลี่ยงการทำซ้ำรูปแบบขององค์กรอื่น ๆ โดยไม่ได้รับอนุญาต Fair Trade ตระหนักส่งเสริมและปกป้องเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและทักษะดั้งเดิมของผู้ผลิตรายย่อยตามรูปแบบงานฝีมือผลิตภัณฑ์อาหารและบริการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง หลักการที่ 4 การชำระราคายุติธรรมราคายุติธรรมเป็นราคาที่ตกลงร่วมกันโดยผ่านการเจรจาและการมีส่วนร่วมซึ่งให้ผลตอบแทนที่ยุติธรรมแก่ผู้ผลิตและสามารถรักษาตลาดได้ ในกรณีที่มีโครงสร้างการกำหนดราคาทางการค้าที่เป็นธรรมเหล่านี้ใช้เป็นค่าต่ำสุด ค่าจ้างที่เป็นธรรมหมายถึงการได้รับค่าตอบแทนที่เป็นที่ยอมรับของสังคม (ในบริบทในท้องถิ่น) ที่ผู้ผลิตพิจารณาเองว่าเป็นธรรมและคำนึงถึงหลักเกณฑ์การจ่ายเงินเท่ากันในการทำงานที่เท่าเทียมกันทั้งหญิงและชาย องค์กรด้านการตลาดและการนำเข้าการค้าที่เป็นธรรมสนับสนุนการสร้างขีดความสามารถตามที่กำหนดไว้สำหรับผู้ผลิตเพื่อให้สามารถกำหนดราคาที่ยุติธรรมได้ หลักการที่ห้า: การดูแลไม่ให้แรงงานเด็กและแรงงานที่ถูกบังคับองค์กรต้องปฏิบัติตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิเด็กและกฎหมายท้องถิ่นในประเทศเกี่ยวกับการจ้างเด็ก องค์กรมั่นใจว่าไม่มีแรงงานบังคับในแรงงานและสมาชิกหรือผู้รับงานทำที่บ้าน องค์กรที่ซื้อผลิตภัณฑ์ Fair Trade จากกลุ่มผู้ผลิตโดยตรงหรือผ่านทางตัวกลางมั่นใจได้ว่าไม่มีการบังคับใช้แรงงานในการผลิตและผู้ผลิตปฏิบัติตามอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยสิทธิเด็กและกฎหมายท้องถิ่นในประเทศเกี่ยวกับการจ้างเด็ก การมีส่วนร่วมของเด็กในการผลิตสินค้า Fair Trade (รวมถึงการเรียนรู้ศิลปะหรืองานฝีมือแบบดั้งเดิม) จะถูกเปิดเผยและตรวจสอบตลอดจนไม่ส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ที่ดีความมั่นคงความต้องการทางการศึกษาและความต้องการในการเล่น องค์กรที่ไม่เลือกปฏิบัติในการจ้างค่าตอบแทนการเข้าถึงการฝึกอบรมการส่งเสริมการสิ้นสุดหรือการเกษียณอายุตามเชื้อชาติชนชั้นชาติกำเนิดศาสนาความพิการ เพศรสนิยมทางเพศสมาชิกสหภาพแรงงานสังกัดทางการเมืองสถานะ HIVAids หรืออายุ องค์กรมีนโยบายที่ชัดเจนและวางแผนที่จะส่งเสริมความเสมอภาคทางเพศซึ่งจะทำให้สตรีทั้งชายและหญิงมีความสามารถในการเข้าถึงทรัพยากรที่จำเป็นต้องมีประสิทธิผลและความสามารถในการมีอิทธิพลต่อนโยบายนโยบายด้านกฎระเบียบและสภาพแวดล้อมของสถาบัน ที่กำหนดวิถีชีวิตและชีวิตของพวกเขา รัฐธรรมนูญและองคกรจัดใหมีสวนรวมในการเปนสมาชิกขององคกรตามสิทธิของตนเอง (ซึ่งเปนองคกรที่เปนสมาชิก) และดํารงตําแหนงผูนําในโครงสรางการบริหารโดยไมคํานึงถึงสถานะสตรี ของสินทรัพย์เช่นที่ดินและทรัพย์สิน ในกรณีที่ผู้หญิงถูกว่าจ้างภายในองค์กรแม้ว่าจะเป็นสถานการณ์การจ้างงานแบบไม่เป็นทางการพวกเขาก็จะได้รับค่าแรงเท่ากันสำหรับการทำงานที่เท่าเทียมกัน องค์กรตระหนักถึงสิทธิการจ้างงานเต็มรูปแบบของผู้หญิงและมุ่งมั่นที่จะสร้างความมั่นใจว่าผู้หญิงจะได้รับผลประโยชน์อย่างเต็มที่ในการได้รับการจ้างงานตามกฎหมาย องค์กรคำนึงถึงความต้องการด้านสุขภาพและความปลอดภัยเป็นพิเศษของหญิงตั้งครรภ์และมารดาที่ให้นมบุตร องค์กรเคารพสิทธิของพนักงานทุกคนในการจัดตั้งและเข้าร่วมสหภาพแรงงานที่ตนเลือกและต่อรองร่วมกัน ในกรณีที่กฎหมายและสภาพแวดล้อมทางการเมืองมีข้อ จำกัด ในการเข้าร่วมสหภาพแรงงานและการเจรจาต่อรองระหว่างองค์กรองค์กรจะเปิดโอกาสให้มีการรวมกลุ่มและการเจรจาต่อรองกับพนักงานได้อย่างอิสระและเป็นอิสระ องค์กรมั่นใจได้ว่าพนักงานของพนักงานจะไม่ถูกเลือกปฏิบัติในที่ทำงาน หลักการที่ 7: การสร้างสภาพแวดล้อมในการทำงานที่ดีองค์กรมีสภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยและมีสุขภาพดีสำหรับพนักงานและสมาชิก กฎหมายและข้อบังคับระดับประเทศและระดับท้องถิ่นและอนุสัญญา ILO เกี่ยวกับสุขภาพและความปลอดภัยจะต้องสอดคล้องกับกฎหมายอย่างน้อยที่สุด ชั่วโมงการทำงานและเงื่อนไขสำหรับพนักงานและ / หรือสมาชิก (และผู้ที่รับจ้างทำที่บ้าน) เป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดโดยกฎหมายระดับประเทศและระดับท้องถิ่นและอนุสัญญา ILO องค์กรการค้าที่เป็นธรรมตระหนักถึงสภาวะสุขภาพและความปลอดภัยในกลุ่มผู้ผลิตที่พวกเขาซื้อมา พวกเขาแสวงหาอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างจิตสำนึกด้านสุขภาพและความปลอดภัยและปรับปรุงแนวทางด้านสุขภาพและความปลอดภัยในกลุ่มผู้ผลิต หลักการที่ 8: การเสริมสร้างขีดความสามารถองค์กรพยายามที่จะเพิ่มผลกระทบในเชิงบวกต่อพัฒนาการของผู้ผลิตรายย่อยที่เป็นชายขอบด้วย Fair Trade องค์กรพัฒนาทักษะและความสามารถของพนักงานหรือสมาชิกของตนเอง องค์กรที่ทำงานโดยตรงกับผู้ผลิตรายย่อยจะมีกิจกรรมเฉพาะเพื่อช่วยผู้ผลิตเหล่านี้ในการปรับปรุงทักษะการจัดการความสามารถในการผลิตและการเข้าถึงตลาด - การค้าระหว่างประเทศระดับภูมิภาคในระดับท้องถิ่นและระดับหลักตามความเหมาะสม องค์กรที่ซื้อผลิตภัณฑ์ Fair Trade ผ่านตัวกลางในการค้าที่เป็นธรรมในภาคใต้ช่วยให้องค์กรเหล่านี้พัฒนาขีดความสามารถของตนเพื่อสนับสนุนกลุ่มผู้ผลิตที่ติดอันดับกับที่ทำงานร่วมกัน หลักการที่เก้า: การส่งเสริมการค้าอย่างเป็นธรรมองค์กรตระหนักถึงเป้าหมายของ Fair Trade และความต้องการความยุติธรรมในการค้าโลกผ่าน Fair Trade มากขึ้น สนับสนุนวัตถุประสงค์และกิจกรรมของ Fair Trade ตามขอบเขตขององค์กร องค์กรให้ข้อมูลลูกค้าเกี่ยวกับตัวเองผลิตภัณฑ์ที่ตลาดและองค์กรผู้ผลิตหรือสมาชิกที่ทำหรือเก็บเกี่ยวผลิตภัณฑ์ มักใช้เทคนิคการโฆษณาและการตลาดอย่างซื่อสัตย์ หลักการที่สิบ: ความเคารพต่อสิ่งแวดล้อมองค์การที่ผลิตผลิตภัณฑ์ Fair Trade จะใช้วัตถุดิบจากแหล่งที่มีการจัดการอย่างยั่งยืนในช่วงของตนให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ พวกเขาใช้เทคโนโลยีการผลิตที่ต้องการลดการใช้พลังงานและใช้เทคโนโลยีพลังงานทดแทนได้เพื่อลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก พวกเขาพยายามที่จะลดผลกระทบของขยะมูลฝอยต่อสิ่งแวดล้อม ผู้ผลิตสินค้าเกษตรใน Fair Trade จะลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยการใช้วิธีการผลิตสารกำจัดศัตรูพืชที่เป็นสารอินทรีย์หรือต่ำหากเป็นไปได้ ผู้ซื้อและผู้นำเข้าผลิตภัณฑ์ Fair Trade ให้ความสำคัญกับการซื้อผลิตภัณฑ์ที่ทำจากวัตถุดิบที่มาจากแหล่งที่ได้รับการจัดการอย่างยั่งยืนและมีผลกระทบน้อยที่สุดต่อสิ่งแวดล้อม องค์กรทุกแห่งใช้วัสดุรีไซเคิลหรือย่อยสลายได้ง่ายเพื่อบรรจุในขอบเขตที่เป็นไปได้และสินค้าจะถูกส่งทางทะเลหากเป็นไปได้ แก้ไขล่าสุดและอนุมัติโดยสมาชิก WFTO ในเดือนตุลาคม 2013Sliideshare ใช้คุกกี้เพื่อปรับปรุงฟังก์ชันการทำงานและประสิทธิภาพและเพื่อให้การโฆษณาที่เกี่ยวข้องแก่คุณ หากคุณเรียกดูไซต์ต่อไปคุณยอมรับการใช้คุกกี้ในเว็บไซต์นี้ ดูข้อตกลงสำหรับผู้ใช้และนโยบายความเป็นส่วนตัวของเรา Slideshare ใช้คุกกี้เพื่อปรับปรุงฟังก์ชันและประสิทธิภาพและเพื่อให้การโฆษณาที่เกี่ยวข้องแก่คุณ หากคุณเรียกดูไซต์ต่อไปคุณยอมรับการใช้คุกกี้ในเว็บไซต์นี้ ดูนโยบายความเป็นส่วนตัวและข้อตกลงสำหรับผู้ใช้เพื่อดูรายละเอียดเพิ่มเติม สำรวจหัวข้อที่คุณชื่นชอบทั้งหมดในแอ็พพลิเคชัน SlideShare รับแอปพลิเคชัน SlideShare เพื่อบันทึกในภายหลังแม้ออฟไลน์ดำเนินการต่อไปยังไซต์บนมือถืออัปโหลดลงชื่อเข้าใช้สมัครสมาชิกแตะสองครั้งเพื่อย่อหลักการ Wto แบ่งปัน LinkedIn นี้ SlideShare LinkedIn Corporation คัดลอก 2017 ส่วนประกอบของระบบการซื้อขายบทคัดย่อ: จะหารือเกี่ยวกับหลักการของระบบการค้าที่กำหนดโดยองค์การการค้าโลก ประเทศสมาชิกองค์การการค้าโลกต้องปฏิบัติตามหลักการเหล่านี้ในขณะที่ซื้อขายกัน องค์การการค้าโลก (World Trade Organization - WTO) ได้กำหนดหลักเกณฑ์การค้าที่เป็นมาตรฐานซึ่งนักธุรกิจทั่วโลกเชื่อฟัง หลักการนี้ใช้ได้กับทุกภาคส่วน คุณสมบัติหลักของหลักการเหล่านี้มีดังต่อไปนี้ การค้าเสรี: องค์การการค้าโลกได้ขจัดอุปสรรคทางการค้าบางส่วนเพื่อส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ ภาษีเหล่านี้ ได้แก่ ภาษีศุลกากรนั่นคือหน้าที่ที่กำหนดเองห้ามบางสินค้าที่เฉพาะเจาะจงเป็นต้นประเด็นการค้าอื่น ๆ เช่นนโยบายอัตราแลกเปลี่ยนเทปสีแดงเป็นต้นได้รับการกล่าวถึงด้วย ตลาดที่เปิดกว้างเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับการปรับปรุงมาตรฐานของธุรกิจทั่วโลก หลักการขององค์การการค้าโลกทำให้ประเทศต่างๆสามารถสร้างแผนการซื้อขายได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ประเทศกำลังพัฒนาและประเทศที่ด้อยพัฒนาได้รับสิทธิพิเศษเป็นพิเศษ การค้าที่ไม่เลือกปฏิบัติ: ทุกประเทศที่ปฏิบัติตามหลักการของ WTO ไม่ได้รับอนุญาตให้แยกแยะระหว่างคู่ค้าทั่วโลกของตน หากประเทศใดอนุญาตให้มีการลดภาษีสำหรับคู่ค้ารายใดซึ่งเป็นสมาชิกองค์การการค้าโลกแล้วจะต้องยอมให้เหมือนกันกับประเทศสมาชิก WTO อื่น ๆ ทั้งหมด กฎข้อนี้เรียกว่าเป็นการบำบัดที่มีผู้เสียชีวิต 82201 อย่างไรก็ตามมีข้อยกเว้นบางประการเช่นกัน ประเทศที่พัฒนาแล้วสามารถให้สิทธิพิเศษแก่ประเทศกำลังพัฒนาหรือประเทศที่พัฒนาแล้วได้ การแข่งขันที่เป็นธรรม: องค์การการค้าโลกได้ขจัดอุปสรรคบางอย่างในตลาดไม่เพียง แต่เพื่อเปิดตลาดสำหรับประเทศสมาชิก แต่ยังเพื่อส่งเสริมการแข่งขันในตลาดการค้าโลก หลักการการค้าที่กำหนดโดยองค์การการค้าโลกมีขึ้นเพื่อให้เกิดการแข่งขันในตลาดที่ยุติธรรมและไม่ถูกรบกวน การทำนาย: ประเทศที่ปฏิบัติตามหลักการขององค์การการค้าโลกต้องผูกมัดภาระผูกพันทางการค้าของตน นี่เป็นการเพิ่มความโปร่งใสและความสามารถในการคาดการณ์ของประเทศที่ซื้อขายได้ สำหรับประเทศกำลังพัฒนาอัตราภาษีนำเข้าจะน้อยกว่าอัตราที่กำหนดคือเพดานภาษีศุลกากร การพัฒนาและการปฏิรูปทางเศรษฐกิจ: หลักการขององค์การการค้าโลกมุ่งเน้นการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างต่อเนื่อง ในประเทศด้อยพัฒนาหลายประเทศองค์การการค้าโลกก็ได้เริ่มต้นโครงการปฏิรูปเศรษฐกิจเพื่อนำประเทศเหล่านั้นเข้าสู่เวทีการค้าโลกสมัยใหม่